ಕ್ರಿ.ಪೂ. 25,000 ರಲ್ಲಿ, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ತೋಳದ ತೊಡೆಯೆಲುಬಿನಲ್ಲಿ 29 ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿದರು - ಮೊದಲ ಚಂದ್ರನ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್. ಆ ಸರಳ ಮೂಳೆಯು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಳಗಿಸಲು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು, ಇದು ನಮ್ಮ ಆಧುನಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ನಿಖರತೆಯಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿದೆ.
ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ಗಳು ದಿನಗಳ ಗ್ರಿಡ್ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು; ಅವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಂದಿಗೆ ಕುಸ್ತಿಯಾಡುವ ನಾಗರಿಕತೆಗಳಾಗಿವೆ. ಈಜಿಪ್ಟಿನವರು ತಮ್ಮದನ್ನು ಸಿರಿಯಸ್ನ ಉದಯಕ್ಕೆ, ರೋಮನ್ನರು ರಾಜಕೀಯ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳಿಗೆ (ಸೀಸರ್ ಸೌರ ತರ್ಕವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುವವರೆಗೆ) ಮತ್ತು ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ದಶಮಾಂಶ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು - ಇದು ಅದ್ಭುತ ವೈಫಲ್ಯ. ಈಗಲೂ ಸಹ, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಹಿಜ್ರಿ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ 11 ದಿನಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ, ರಂಜಾನ್ ಅನ್ನು ಋತುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಹಿಂದೂ ಪಂಚಾಂಗ್ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಆಕಾಶ ಗಣಿತದ ಮೂಲಕ ಮಳೆಗಾಲದೊಂದಿಗೆ ಸಿಂಕ್ರೊನೈಸ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬಿರುಕುಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ: ಅದರ ಅಧಿಕ ವರ್ಷದ ನಿಯಮವು ಇನ್ನೂ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ 26 ಸೆಕೆಂಡುಗಳಷ್ಟು ಮೀರುತ್ತದೆ. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ಗಳು AI ಶೆಡ್ಯೂಲರ್ಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಆದರೂ ನಾವು ಅಲ್ಗಾರಿದಮಿಕ್ ಸಮಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಪರ್ಶ ದಂಗೆಗಾಗಿ ಕಾಗದದ ಯೋಜಕರಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಸಮಯಪಾಲನೆಯು ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಕಟ ನೃತ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ - ನಾವು ಇನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
